as Gaeilge English version




„Panie, radujemy się obietnicą przyjścia Twego Syna. Niech błogosławieństwo Chrystusa ogarnie nas i jak światło tej świecy, niech rozjaśni mrok naszych dusz, prowadząc nas ku pełni prawdy.
Niech Chrystus, nasz Zbawiciel, rozjaśni ciemności naszego świata, naszych serc, szczególnie w tym czasie, gdy oczekujemy Jego przyjścia. Prosimy Cię o to przez Chrystusa Pana naszego. Amen.”

Amen.


Adwentowe oczekiwanie wiary

Modlitwa wprowadzająca:

Podczas tego Adwentu módlmy się szczególnie o wiarę, która otwiera nasze życie na działanie Ducha Świętego. „
Ojcze, Wszechmogący Boże, Twoje Odwieczne Słowo przyjęło ciało na naszej ziemi, gdy Maryja zgodziła się służyć wypełnieniu się Twojego planu. Prosimy Cię, pobudź nasze umysły, aby z czujnością wsłuchiwały się w głos, który ogłasza chwałę Chrystusa i otwórz nasze serca, abyśmy mogli przyjąć Ducha Świętego, który przygotowuje nas na Jego przyjście.”

Refleksja 1

Jeśli Maryja wydaje się być w naszym życiu gdzieś wysoko , ponad nami, to jest to dlatego, że dzięki szczególnej łasce, jaka została Jej dana, po to by mogła stać się Matką Syna Bożego, rzeczywiście przewyższa wszystkie stworzenia. Trzeba jednak dodać , że prawdziwa wiara nigdy nie jest przywilejem czy wyróżnieniem. Było to prawdą w odniesieniu do wiary Maryi, zwłaszcza w momencie Zwiastowania. Piękno Jej aktu wiary leży w tym, że był on swoistym „tak” oblubienicy dla Oblubieńca. Wiara jest weselną obrączką, tym oblubieńczym „tak”, a wierność jest częścią odpowiedzi dawanej Bogu.
Bóg poprzez Ducha Świętego napełnia serce miłością i ta właśnie miłość pobudza osobę do czynienia tego, co jest pragnieniem Boga. Gdy nadeszła pełnia czasów, Anioł przyszedł do Dziewicy Maryi, zanurzonej w modlitwie, po to, aby zapytać Ją, czy zgodzi się użyczyć swego ciała dla Bogu, po to , by On mógł zamieszkać w ludzkim ciele. Maryja myślała, że Jej dziewictwo będzie przeszkodą dla poczęcia i wydania na świat Chrystusa. Jednak tak nie było. Jej dziewictwo stało się środkiem, dzięki któremu Bóg Ojciec, przez moc Ducha Świętego, uczynił Ją Matką Swojego Syna.

Słowo Boże ukazuje nam początek powołania Maryi, Jej otwartość na Słowo, Jej wierność jako najdoskonalszej uczennicy Chrystusa. Ma to szczególne znaczenie dla nas zaangażowanych w to modlitewne czuwanie. Nasze zaangażowanie, wytężona uwaga, czyste serce są potrzebne, abyśmy mogli z odwagą pytać siebie samych:

  • W jaki sposób my możemy oddawać siebie, naszą ludzką naturę Bogu i pozwalać Mu, aby poprzez działanie Ducha Świętego i nas uczynił Matkami Swego Syna?
  • W jaki sposób możemy stawać się bardziej uważnymi słuchaczami Słowa Bożego oraz jego wiernymi wykonawcami?
  • W jaki sposób możemy za przykładem Maryi przyjąć, począć, rodzić i strzec Słowa?

Pusty żłóbek może nam pomóc zrozumieć dlaczego św. Klara napisała w swojej Regule:

„Przez miłość Najświętszego i Najmilszego Dzieciątka, owiniętego w bardzo biedne pieluszki i złożonego w żłóbku oraz przez miłość Jego Najświętszej Matki, upominam, proszę i zachęcam moje siostry, aby zawsze nosiły ubogie odzienie”.

Maryja nosiła Jezusa w swoim łonie. I my także nośmy Go w naszych sercach. Dziewica z Nazaretu stała się brzemienna w momencie wcielenia Chrystusa. Niech i nasze serca staną się brzemienne wiarą w Chrystusa. Maryja urodziła Zbawiciela. Niech i nasza dusza narodzi się do zbawienia i chwały.

© Poor Clares, Galway | Prawa autorskie