as Gaeilge English version




Boże , wiem, że mnie kochasz i masz wspaniały plan dla mnie.
Czasem jednak myśląc o przyszłości , niepokoję się. Pokaż mi, proszę , jak iść za Tobą, troszcząc się o ten dzień, który mam właśnie przed sobą.
Spraw , by moje serce było otwarte, zwłaszcza gdy szukam i uczę się dokonywać wyborów. Naucz mnie wsłuchiwać się w rady innych oraz w uczucia mojego serca.
Spraw, bym czyniąc to wszystko, usłyszała Twoje wezwanie do konkretnego sposobu życia i bym go pokochała, tak bardzo jak tylko potrafię.
Spraw, bym mogła służyć innym wszystkimi darami, które mi dałeś.

Amen.


Św. Klara i powołanie klaryski

    "Podczas przeżywania tak ważnego jubileuszowego wspomnienia, św. Klara przynagla nas wszystkich do głębszego wniknięcia w powołanie, które jest darem danym przez Boga, po to, by przynosił obfity plon.”" (Papież Jan Paweł II)

Św. Klara zachęca nas do postawy głębokiej wdzięczności wobec Ojca Niebieskiego, za dar naszego powołania, gdyż pośród spośród wszystkich innych darów, które otrzymałyśmy, jest to dar najcenniejszy i największy. W naszym poprzednim rozważaniu zatrzymałyśmy się nad aspektem macierzyństwa duchowego. W tej zaś refleksji pragniemy iść nieco dalej w naszych poszukiwaniach.

List Ojca Świętego jest ciągle aktualny dla nas i jest czymś znaczącym, że swoje przesłanie skoncentrował wokół tematu powołania. Co więcej, wezwał nas wszystkie, abyśmy na nowo odkryły wymiar oblubieńczy naszego powołania, jest to więc swoisty mandat dla naszych poszukiwań.
Ojciec Święty podkreślił wagę „Formy Życia” , którą św. Franciszek przekazał św. Klarze:

    "Ponieważ z natchnienia Bożego zostałyście córkami i służebnicami najwyższego i największego Króla, Ojca Niebieskiego i zaślubiłyście się Duchowi Świętemu, wybierając życie według doskonałości Ewangelii świętej, pragnę i przyrzekam osobiście i przez moich braci otaczać was, tak jak ich, serdeczną troską i szczególnym staraniem.”"

Ojciec Święty podkreślił, że właśnie ta „Forma życia” stanowi fundamentalne jądro naszego powołania, wyłaniające się wprost z Ewangelii Zwiastowania, z jej maryjnym i trynitarnym aspektem. Innymi słowy, nasze powołanie jest zawarte w powołaniu Maryi, w Jej relacji z każdą osobą Trójcy Świętej i znajduje swój wyraz w Ewangelii Zwiastowania, kiedy to w Maryi Słowo stało się Ciałem.
Kontynuując Ojciec Święty mówi:

    "Klara postrzegała swe powołanie jako wezwanie do naśladowania przykładu Maryi, która poddała swe dziewictwo działaniu Ducha Świętego, stając się w ten sposób Matką Chrystusa i Jego Mistycznego Ciała.”"

Tę samą myśl jasno wyraził św. Franciszek, używając te samej terminologii: pokorna służebnica Pana, która zacieniona przez Ducha Świętego, staje się Matką Boga. Kiedy Franciszek napisał Oficjum o Męce Pańskiej, umieścił w nim Antyfonę ku czci Maryi, która zawiera również podobne słowa:

    „Święta Maryjo, Dziewico, wśród niewiast na świecie nie urodziła się podobna
    Tobie, Córko i służebnico najwyższego Króla , Ojca Niebieskiego,
    Matko Najświętszego Pana naszego Jezusa Chrystusa,
    Oblubienico Ducha Świętego.”

Nie ma wątpliwości, że Klara bardzo ucieszyła się, gdy otrzymała od św. Franciszka „Formę Życia”. Jak bardzo była ona jej droga, może poświadczyć to, że umieściła ją w Regule przez siebie napisanej. Wiemy też , że Klara miała szczególne upodobanie w Oficjum o Męce Pańskiej, i że odmawiała je często, i z wielką pobożnością. Czy potrafimy wyobrazić sobie radość, której musiała doświadczyć, gdy po otrzymaniu od niego tekstu tej modlitwy odkryła, że Franciszek w stosunku do Maryi użył tych samych słów, które wcześniej użył w stosunku do niej i jej sióstr? To musiało być niesamowite przeżycie dla Klary, które niewątpliwie napełniło ją wielką radością. Z pewnością było to coś podobnego do wielkiego odkrycia, którego doznała św. Teresa, gdy przeczytała List do Koryntian i wykrzyknęła: „Znalazłam moje powołanie!” . Dla Klary zaś, jej powołanie było takie same jak Maryi!

Antyfona ku czci Maryi jest recytowana we wszystkich godzinach w miejsce hymnu, musiała więc stać się dla Klary swoistą „mantrą”, powtarzaną ciągle w jej sercu i umacniającą przekonanie o jej własnym powołaniu.

Kiedy więc będziemy modlitewnie rozważać wydarzenie Zwiastowania, spróbujemy wyobrazić sobie siebie samych otrzymujących to powołanie i odpowiedzmy na nie z wiarą i miłością, wiedząc , że jest to również nasze powołanie.

© Poor Clares, Galway | Prawa autorskie