as Gaeilge English version




Przestrzegaj tego, co przestrzegasz, czyń, co czynisz, i nie ustawaj, lecz krokiem szybkim i lekkim, nie urażając stopy, żeby nie przylgnął do niej nawet pył, podążaj bezpiecznie z radością, ochoczo i ostrożnie ścieżką szczęśliwości. Nikomu nie wierz, z nikim się nie zgadzaj, kto by cię chciał oderwać od tego postanowienia, kto by ci był zgorszeniem w drodze, abyś spełniła swe śluby wobec Najwyższego z taką doskonałością, z jaką powołał cię Duch Pański.

Z drugiego listu św. Klary do św. Agnieszki


Św. Klara i otwartość

Refleksja 1

Słuchaj! Oto słowo dane Maryi przez Anioła podczas Zwiastowania, które samo w sobie mówi o planie jaki Bóg ma względem Niej. Słowo staje się Ciałem w Maryi wtedy, gdy słucha i odpowiada na słowo.

Być może z powodu odniesienia tych słów do powołania klarysek, św. Franciszek zaczyna tymi samymi słowami kantyk, skierowany do nich: 'Słuchajcie, ubożuchne'

Słuchanie jest bardzo ważne. Jednak ta gotowość słuchania jest częścią czegoś znacznie bardziej większego - jest częścią, postawą serca otwartego, dyspozycyjnego, przyjmującego. Dyspozycyjność, otwartość jest bardzo ważna. 'Niech mi się stanie według twego słowa.' - te słowa podkreślają takie właśnie nastawienie. Słowa Elżbiety, które padają podczas nawiedzenia jej przez Maryję: 'Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci przez Pana' - są znakiem otwartości i dyspozycyjności Maryi.

Gdy Maryja usłyszała 'Słuchaj' Jej odpowiedź była: 'Niech mi się stanie'. Ona była świadoma, że to nie jest Jej dzieło, lecz oddanie siebie do dyspozycji Ducha Świętego. Po dokonaniu tego, Maryja poczęła, stało się coś, czego Ona sama nie mogła dokonać. Jedyne co mogła, to oddać siebie do dyspozycji. Jej postawa znajduje wyraz w słowach, w których z radością głosi :'Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny'.

Refleksja 2

Dlaczego słuchanie jest tak ważne' Ponieważ staramy się żyć jako Jego oblubienice, w których dokonuje się wcielenie Jezusa. On jest Słowem Wcielonym, Słowem Boga. On sam powiedział, że Jego słowa są duchem i życiem. Gdy wypowiadamy jakieś słowa to po to, aby były słuchane. Tym bardziej odnosi się to do słów Jezusa. Tak więc, aby w nas mogła urzeczywistniać się tajemnica Wcielenia, musimy słuchać słów Pana, w Duchu Świętym. Tak jak podczas stwarzania świata Słowo Ducha dokonuje to, co wypowiada.

Otwartość służy nie temu, aby używać Pisma Świętego dla własnej wiedzy. Nie jest też jakimś luźnym, niezobowiązującym czytaniem. Jest to głębokie słuchanie, a nie zapominanie, o którym pisze św. Jakub, gdy mówi o patrzeniu w lustro i zapominaniu o tym, jak wyglądamy! Jest słuchanie , które jest dla nas wymagające.
Jezus i Maryja żyli ukryci w Nazarecie. Największe cuda i znaki miały miejsce podczas publicznej działalności Jezusa. Jednak coś nieporównywalnie większego i niepojętego dokonało się wtedy, gdy Maryja nosiła Jezusa pod swym sercem, a także podczas ukrytego życia Jezusa. Może właśnie dlatego słowa, które następują po Zwiastowaniu podkreślają konieczność otwartości i dyspozycyjności. Te właśnie słowa naświetlają istotę naszego powołania, widzianą w świetle tajemnicy życia ukrytego.

Tajemnica Zwiastowania jest jedną z promieniujących światłem. Jest to tajemnica świtu, jakby pół - światła, które zaznacza początek jutrzenki, obecność Tego, który przychodzi, aby dać się nam poznać. Maryja jeszcze nie widzi wyraźnie. Słowo, Prawdziwe Światło zostaje ukryte w łonie kobiety. Maryja jest otulona cieniem, ponieważ Światło jest w Niej. Kobieta, która oczekuje dziecka nie promieniuje, ona bardziej chłonie światło niż je odbija. Cała jest skupiona na Tym, który jest w Niej. To jest tajemnica nowego życia, gdzie próba wyrażenia siebie jest niczym, zaś otwartość i przyjmowanie jest wszystkim.

"Świt, cień, tajemnica! Być może Zwiastowanie jest zaproszeniem dla nas , abyśmy pozostali w tej tajemnicy, zachowali sekret miłości, którą Bóg dzieli się z każdym z nas, po to, aby go objąć z pokorą i zaufaniem. Wtedy staniemy się zdolni naśladować Maryję w tajemnicy Nawiedzenia, śpiesząc ku tym, którzy nas potrzebują, głosząc im radość, która pochodzi od samego Boga i dając poznać Jego cuda w wielkim zgromadzeniu."
(Glenstol Bible Missal, z rozważania na Uroczystość Zwiastowania, P.1384)

A ponieważ Ojciec Święty zawierzył nas Dziewicy Słuchającej, zakończmy to rozważanie modlitwą, którą umieścił na końcu Listu skierowanego do nas z okazji Jubileuszu 750-lecia śmierci św. Klary.

"Moim najgłębszym pragnieniem i życzeniem jest to, aby wasze klasztory nadal ofiarowywały dzisiejszemu światu, spragnionemu prawdziwej duchowości i modlitwy, propozycję autentycznego doświadczenia Boga, Jedynego i Prawdziwego oraz świadectwo Jego promieniującej miłości i zbawczej obecności. Niech Maryja, Dziewica Słuchająca, będzie zawsze z wami. Niech św. Klara i wszyscy święci oraz błogosławieni waszego Zakonu wstawiają się za wami."

© Poor Clares, Galway | Prawa autorskie